Papatyalar.

Sevgili Yıldızım. Nihayet en sevdiğim çiçeği kendime itiraf ettim. En sevdiğim çiçekleri bilmiyordum, bilmediğimi sanıyordum. Kendim hakkında ne kadar az şey biliyorum! bu bahaneye sığınmak kolaydı, biliyorsun. 

En sevdiğim şey... Bu ne ürkünç bir tamlama! Bir şeyin en sevdiğim olması beni üzer. Üzer, biliyorsun. Bu nedenle ben bilmediğime inanmak istiyorum. Çoğu zaman böylesine inanmayı. Daha kolay bulduğum için değil; hatta aksine, bence böylesi çok daha zor. Çok daha yalnız, çok daha kaçamayacağın bir köşe. 

En sevdiğim şey... Belki de tüm bu tek tek en sevdiğim şeylerden oluşacak ben'in görünmesini, dillendirilmesini sevmediğimden... Bunu sevmediğim yalanımdan. Senin gibi olmak istememden. Ulaşılmaz. Bir yıldızın ulaşılmazlığı, en büyük ceza.

En sevdiğim çiçek papatyalar. Bana beyaz yalanlarımla örülü tatlı neşeler verdikleri anları anımsıyorum. Ne çoklar! Papatyalar, yol kenarında ansızın gördüğüm ve neşelendiğim papatyalar. En çok seviyor sevmiyor falları, bunu senden saklayamam Yıldızım, en çok onlar ama sadece değil. Onların ötesi ve öncesinden kime ne... ama sonrası... Papatya fallarımın sonrasını günün beyaz ışığına rağmen görmüş müydün Yıldızım?

Papatyaları sadece bunun için mi seviyorum yani? Kendimi avuttuğum, eğlendiğim kısa anlar nedeniyle mi? Bunlar değersiz mi olurdu? Olmasa da... Yeterli olmazdı. Ne yeterliydi, bir şey yeterliydi; bir şey, belki birçok şey... Papatyaları sevişim, işte bu yeterliydi. Papatyaları hep, diğerlerinden ayrı sevişim. Çocuksu bir heyecan ve beklentiyle sevişim.

Bu belki de içimdeki boşluğa tam oturan bir sızıntıydı. Papatyalar incecik ve narindir. Bundan sevdim onları. O kısacık anlardaki heyecanlarım arasında boşluk bırakmadıkları için. Benim ve heyecanlarım arasında...

Bir papatya benim için inancın sembolüydü bir de. Öyleydi öyleydi. Bir şeyi ummak. Öyle mi olacak, böyle mi? Benim iradem dışında bir karar tayini. İncecik yaprakların fısıltısı. Bazen istediğim, bazen istemediğim; sonra rüzgara karışan yapraklar, sap ve yok olan papatyalar. Benim papatyalarım. Acımadığım... Böyle sevgi mi olur!

Yine de papatyaları sevdiğimi biliyorsun. Sevmeseydim ''benim'' demezdim. Belki de bu tek belirti bile olabilir. Papatyalar içimde narin bir sızı. Ve bir gülümseme. Şimdi bile. Baharın habercisi güzel papatyalar. Benim en sevdiğim çiçekler olan papatyalar.

Hayalperestler, Patti Smith.