Dolunay | Aralık 2022

 

Eski yazılarım beni gülümsetiyor. O yazıları yazan her halime ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Çünkü ne zaman bir yıldıza ihtiyaç duysam, onlar parıl parıl parlıyorlar. Bu beni her seferinde şaşırtıyor. Çünkü öyle anlarda fark ediyorum ki; ben var olan bir yıldızı bulamadığımı sanırken, aslında kendi yıldızlarımı gökyüzüne salmışım. Kelimelerden oluşmuş kendi küçük galaksimi oluşturmuşum.

Bazen, yazdığım şeylerin bir anlamının olmadığını düşündüğüm zamanlar oldu. Bazen, sevdiğim şeylerin bir anlamının olmadığını düşündüğüm zamanlar da oldu. Çoğu zamansa, asıl tutmamın gerektiği şeyleri bırakmayı isteyip beni yoran şeyleri sıkıca tuttuğum zamanlar oldu. Ama bu dramatik değil. Komik, de değil. Bunlar da birer yıldız. Hepsi parıl parıl parlayan yıldızlar işte ve ben yarı zamanlı bir yıldız gözlemcisiyim.

Yine de bu işimden istifa etmemin vakti geldi. Emekliye ayrılmaya karar verdim. Kendi yerimi açacağım. Bunun için yıllardır kendimden habersizce çalışıyormuşum zaten. Yıldızlar bana pek çok gece rehberlik ettiler, bunu yadsıyamam. Beni bana anlattılar ve üzgün hissettiğim gecelerde hep yanımda oldular. Bu nedenle onlara çok bağlandım ama bir şeye çok bağlanmak o kadar da iyi bir şey değildir.

Dolunaysa bana hep koca bir pinpon topuymuş gibi görünüyor. :) Bütün dramatik anlar dolunayın bulunduğu ortamda dağılıyor bu yüzden.

Sevgili dolunay. Sen galaksimin en güzel pinponusun. Senden başka yok. Sen ayın tek bir anında var oluyorsun. İşte o anlardan birindeyiz. Sonra zaman geçecek ve sen küçüleceksin, tabii yine geleceksin. Yine de beklemek, bir şeye tutunmak ve beklemek, ölümlü biri için yersiz ve gereksiz.

Sevgili dolunay, sevgili Ay Dede. Senin evin, galaksimin tam kalbinde ve ben senin her halini seviyorum.

:)

bir şeyler dinlemek için tıklayabilirsiniz.

Not: 2026'da da yarı zamanlı yıldız gözlemciliğine devam etmekteyim. Tüm meslektaşlarıma selam olsun.

(Güneş ve Onun Çiçekleri, Rupi Kaur).