İnsanların tükettikleri ''şeyleri'' neden tükettiklerinin bilincinde olmamalarını anlamlandıramıyorum. Bunu popüler kültür içerikleri kapsamında ele alıyorum (şu anlık). Yanlış olmasın, popüler kültür olayına karşı değilim. Bir ürünü ''popüler kültür ürünü'' yapanın da o ürüne kısa süreçte çok fazla ilgi gösterilmesi olduğunu elbette biliyorum. Bu ilginin sebebi değişken olabilir. Örneğin sadece o içeriği merak etmiş bile olabilirsin. Ben de böyleyim, bir içeriği sadece merak ettiğim için okuyabilir, izleyebilir, dinleyebilir veya o içerik hangi alana yönelikse onu yapabilirim. Ancak ben, bunu neden yaptığımı bilirim. Çoğu kişi bilmiyor gibi görünüyor.
İki gün önce öfke kustuğum (burada) ''papağan tekrarına düşenler'' temalı özgünlük ve sıradansızlık konulu yazımda da aslında bu noktaya değinmiştim. Ki şunu da eklemeden geçemeyeceğim, o üç takipçili bot hesap benden istediğini ne güzel aldı amaaa... Aklıma geldikçe sinir oluyorum elemana. Söylediği şeye değil (ben yapay zekaya içerik yazdırıyormuşum), bu densizliğine sinir oluyorum. Densiz herif, neyse. Benim ''sıradan olmamaktan'' ve ''sıradan olmaktan'' kastım da temelde ilk paragrafta anlattığım durum ve o densiz kardeşime olan öfke nedenimle çok bağlantılı. Bir insan, bir şeyi yapıyorsa bana göre onun temeli olmalı. Kendi sebebi olmalı. Bu milletin asabını bozmak gibi uyduruk bir sebep değil veya herkes şu içeriği tüketmiş ben de izleyim değil; ben neden izlemeliyim gibi bir yerden beslenmeli diye düşünüyorum.
Bak mesela o eleman benim okuduğum kitaplara, izlediğim filmlere de laf atmıştı -La Havle.- Benim izlediğim filmleri ömründe duymamıştır eminim. Şu an kendimi kanıtlama çabasında olmasam da öfkemi bu yolla atma çabasındayım. Özellikle de 17-21 yaş aralığında izleyebildiğim kadar film izledim. O filmleri çok da bilinçli tüketici olduğum kafayla seçmedim kabul. Şu anda bangır bangır eleştirdiğim bir yerden, ortamlarda satılacak kültürel statüm olsun diye seçip izledim. Evet bunu BEN DE yaptım :). Ancak o yaşlarda tükettiğim her içerik, bilinçsizce de olsa, benim kendi sevdiğim ve sevmediğim türleri, anlatım ve kurgu tarzını, diğer insanların yorumlarındaki ''sıradanlığı'' veya ''özgünlüğü'' anlamlandırma becerisi kazanmamı sağladı. Yani, o filmleri izlerken de aslında ya öncesinde ya da izleme anımda, ''kendi sebebimi'' belirleyerek o filmleri izledim.
Örneğin son dönemde ergenliğimde okuduğum bir seriyi okuyorum. Bu serilerden üçer beşer devam da edeceğim bilginize. Belki Açlık Oyunları, Uyumsuz, araya Vampayyyrrr serileri bile eklenebilir. Çünkü canım istiyor ahahhaha, şaka şaka, bakın bu da olabilir. Bu benim sebebimse, şaka veya gerçek veya her ikisi de, ben sadece CANIM ÖYLE İSTEDİ DİYE ergenlik çağımda hüplettiğim genç yetişkin temalı kurguları okuyabilirim. Ama ortamlarda ben Niçe okudum veya Türk Edb.'ndan Sait Faik'in Abasıyanık kitabını... ahahhahaha... Ah bu insanlar! İnsanlar bir kitabı, sıradan veya değil ne okurlarsa okusunlar, bir kitabı kendi gözleriyle değil başkalarına satacakları fikirlerin gözleriyle okuyorlarsa, ben buna saygı duymuyorum. Bir eserde, içerikte, fikirde; tüketici ''kendi amacını'' ''kendi gözlemini'' ''kendi fikrini'' bulmalı. O eseri tükettikten, ağır ağır çiğneyerek veya hüpleterek BENİM İÇİN ASLA FARK ETMEZ, sonra KENDİ SESİNDEN yorum getiremiyorsa o eseri boşuna tüketmiş (diye düşünüyorum).
Hep söylüyorum. Bu zamana kadar insanoğlu anlatabileceği her şeyi ZATEN anlattı. Her şey evet anlatıldı. Mühim olan, evet o da önemli ama, asıl asıl ASIL mühim olan neyi anlattığından öte -çünkü evet muhtemelen anlatıldı- onu nasıl anlattığındır. Anlatılmış bir eseri de bin birinci aynı yorumu getirmek için tüketiyorsan -ki işte bunlar iğrendiğim tayfa olan iyi veya kötü niyetli ŞAKŞAKÇILARDIR- o zaman zamanını boşa harcamışsın. Bunu açıkça ifade etmekten hiç gocunmuyorum. Çünkü görüyorum ki, şakşakçılar daha da gocunmuyor. Bunlar bu dilden anlıyor.
Instagramda samimi bulduğum bir hesap var. Sevdiği dizileri paylaşan bir kızın hesabı (şindi adını unuttum). Genelde Supernatural, Merlin, Lost gibi eski dizileri paylaştığı için içerikleri bana nostaljik hissettirdiğinden onun içeriklerine rastgelmeyi seviyorum. Son paylaştığı gönderilerden birinde de yine eski dizilerden bir seçki oluşturup ''değeri bilinmeyen diziler'' başlığıyla paylaşmış. What dedin canımın içi? ahahhahahah, gerçekten şaşırdım vallahi billahi. O diziler artık çeyrek asra ulaşmış, belki ufaktan bunu aşmış diziler. Tamam 20 yaş altı falan izlemez artık onları bence ama çoğumuz bir Supernatural'ı biliriz yavvv, yok artık. Carry on wayward sooonnnnn... -tık mı yok?-
Ben de son dönem dizilerini bilmediğimi, hatta sadece o listede yer alan eski dizileri bildiğimi düşündüm. Popüler kültüre pek bir Fransız olduğumu ancak bunu ''popüler kültür mü ıııyyyy'' gibi bir yerden yapmadığımı, hatta popüler kültür olayını çoğu kişinin aksine desteklediğimi -ancak takip edemiyorum- buna karşılık popüler kültür ürünlerini sadece şakşaklanacakları binbirinci aynı yorumu yapmak için sıraya girmek adına tüketen güruha tahammül edemediğimi düşündüm.
Hoh beee.
Yani ben tüketilen içeriğin ve hatta sebep çeşitliliğinin bile ötesinde, o ürünü kendi gözleriyle işlemeyen insanlara tahammül edemiyorum. Benim popüler kültüre karşı da, şakşakçılara karşı da, tahammül edemediğim nokta belki de SADECE budur.
Ha bir de tabii, bu kişiler, bazılarının ''niş zevkleri'' de vardır ki onlar popüler kültürcülerden bile beterdir zannımca, kendi tükettikleri içerikleri sanki dünyayı kurtarmış gibi pazarlarlar (ben de bunu 16-20 yaşlarımda yapıyordum), diğerlerinin içeriklerine dudak bükerler. Sonra onların tükettikleri -gerçekten kaliteli içerikler de olabilirler bu arada sorun bu değil- içeriklere yönelik kendi fikirlerini ASLA DİLE GETİRMEYİŞLERİNİ görünce beni gülme alır. Tüketmişsin evet, eserin genel felsefesi kültürü ve önceki yorumlara vakıfsın ve olmalısın evet ancak KENDİ FİKRİN YOKSA GERÇEKTEN KENDİ FİKRİN YOKSA HEPSİ BENCE ÇÖP. (oooo fazla mı oldu ne, neyse, onlar da kendi kibirlerine cevap saysın.)
Kendi fikrini ifade eden çok az insan gördüm. Zaten canlı canlı pek göremedim. Bu içimde kanayan yaram oldu ergenliğimde ve 20'li yaşlarımın en başında. Sosyal medya bu konuda bana hep yardımcı olsa da... Kendi fikri bile olmayan insanların kasım kasım kasılmalarına kaç yaşına gelirsem geleyim hep kurulacağım sanırım. Çünkü bu insanlar üretmezler, kopyalarlar. Biz tüketiciler, üretilmiş ürünler üzerinden özgün fikir ürettiğimiz ölçüde tüketim içeriğinin üretim aşamasını güncelleriz. Yani, sadece binbirinci aynı yorumu yapıp ne kadar kültürlü olduğumuzu gösterme yarışına katılırsak, sadece TÜKETİRİZ VE TÜKETİM ÜRÜNÜNÜ KOPYALARIZ. Ancak, bu ürüne dair GERÇEK kişisel düşünce üretimi sağlarsak, ÜRETİCİ konumuna geçeriz. Yani tüketirken bir yandan da üretiriz. Yaratıcılık da budur. Yoksa neyleyim '''kültürlü'' olmayı da senin kültürünü de be kardeşim... (braviii, şak şak şak.)
Bilinçli tüketici olmak da benim gözümde bununla ilgili. En ''kaliteli'' sayılan ürünleri tüketmek değil, onu da yap canım okurum, ancak neyi tüketirsen tüket ardından üretebildiğin ölçüde benim gözümde bilinçli tüketici olabilir bir insan. Ben bilinci tür biçim kaygısına değil, süreç ve üretim özelinde değerlendiriyorum diyebilirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder