Galaksi Büyüsü.

 

Yeryüzü Güncesi #4 | Kelime Oyunu 118 

''Gece bulutları uzaklaşıp giderken, onları tutmaya çalışırım. Sanki onlarda bir şey varmış gibi. O kadar geçici, o kadar dağınık ve dağılmaya müsaittirler ki, beni geride bırakıp gideceklerini bilirim. Yine de başım hep onlara dönüktür. Yine de, bu isteğime rağmen, ellerim yanımdadır...''

Genç adam gülmeye başladı. ''Ne var,'' dedi genç kadın, başını çok hızlı çevirmişti, buna pişman oldu. ''Ah!'' dedi boynunu ovalarken ''canım yandı...''

Genç adam daha da çok gülüyordu şimdi. Genç kadın yüzündeki memnuniyetsiz ifadeyle cık cıkladı. ''Yanındayken...'' dedi nihayet genç adam, sesi gülüşünün ardında kaybolmuştu, ''yanındayken,'' diye yineledi bu sefer daha tok bir sesle, ''kendimi senin asistanınmış gibi hissediyorum bazen.''

''Asistan?'' Genç kadın başını hafifçe sallayarak bu sefer yavaşça genç adama döndü ve ekledi ''Mı...''

''Asistan. Yani...'' bir süre durakladıktan sonra omuz silkti, ''öyle işte.''

''Ozan! Ortaya bir laf atıp 'öyle işte' diyemezsin...'' Genç kadının yüzü yine memnuniyetsizliğini ele veriyordu. Bu ifade genç adamı daha da çok güldürdü. ''Öyle mi işte?'' dedi genç adam genç kadına sataşarak.

''Zaten hava da sıcak... Bulutlar birer hayalete dönmüş, baksana! Böyle... Vuuuuu!''

''Hayalet?.. Mi...'' 

Genç kadın kocaman açtığı gözleriyle hızlıca genç adama baktı. ''Sen takıl bana böyle, dalga geç bakalım. Ama bak... Ne hüzünlü bulutlar. Bunlar hep fazlalıktan. Fazla nem var, yaaa ondan! Oysa bu kadar nemi kim ne yapsın! Ne bulutların şekline, ne de bizim şekilsizliğimize faydası var.''

''Sahi... Bi' dur Aslı. Deminden beri yerine yerleşemedin, kıpır kıpır.''

''Çünkü sıcak... Ne kadar terli bulutlar ve ne kadar...'' Genç kadın genç adamın nota defterini alıp sallamaya başladı ''ah... Ferahladım!'' Genç adamın şaşkın bakışlarına sadece omuz silkti. Şimdi gülme sırası, ikisindeydi.

''Bir de hep aynı şekilde oturmak rahatsız edici Ozan... Tabi sen, sana oturalım mı denilen yerlere her bakımdan olur dediğin için hiç mi hiç kıpırdamadan olduğun yerde durursun ama... Ben duramıyorum.''

''Belli...''

''Hep aynı yerde durmak acı değil ama, uzun süreli olduğunda, ağrı veriyor. O kadar çok yorucu ki, bu ağrı tıpkı Ağrı Dağı'na tırmanmışım gibi yoruyor beni. Seni yormaz mı? Kımıldamadan durmak.''

''Hımmm. Yine eşsiz bir mecazlaştırma seziyorum. Ama evet, yorar. Kımıldamamak yorucu, haklısın. Yine de... Eşsiz anları dolanarak yaşayamazsın.''

''Söz konusu eşsiz anları dolanmadan da bulamazsın.''

''Doğru! Bazen sihirli tesadüfler olur tabi, orası ayrı. Tıpkı...''

''Bizim birbirimizi bulmamız gibi!''

''Evet yani sanırım...''

''Ozan!''

Genç adam genç kadının asılmış yüzüne uzunca bakarak sonunda burnuna küçük bir buse kondurdu. ''Bazen,'' dedi sonra ''bazı şeyler, mesela bazı tanışmalar, eşsiz birer tesadüf gibi görünürler. Oysa bence değillerdir. Tabi ki seninle geçirdiğim her an, bir iksirin etkisindeymiş gibiyim.''

''Kara büyü mü yani?..'' dedi genç kadın. Gözlerini hafifçe kısmış, genç adama tehditkar bakışlar atıyordu. ''Vuuuu...''

''Hayır'' dedi genç adam sesini alçaltıp ''galaksi büyüsü gibi!''

''Bunu sevdim'' dedi genç kadın. ''Ozan,'' dedi hemen sonra da kocaman gözleri ve gülümsemesiyle, ''sen gerçekten çok azimli bir asistansın!''

''Teşekkürler efendim. Elimden geleni yapıyorum diyelim.''

Dağılan akşam bulutları başka köşelere uçuşup başka şekiller oluşturuyorlardı. Genç adam ve genç kadının dikkatli gözlemleri eşliğinde, oradan oraya savruldular. 

(26.08.23)