Ne yazdığımı merak ediyorum. Ne yazdığımı o kadar merak ediyorum ki bu, kitap okumamın bile önüne geçiyor. Başka birinin satırlarının beni ulaştırabileceği noktadansa kendi satırlarımın beni ulaştırdığı noktadan geriye bakmak... Bu da nedir? Bazısı olduğu yerde kalmak, dönüp durmak olarak mı tanımlar? Bazısı vay be nerelerden geçtim olayını sorgulamak olarak mı? Ya da, du' bakalım bu yol nereye bağlanmıştı kafa karışıklığını çözme telaşı mı?
Bense... sadece merak ediyorum. Ben ne yazmıştım, bunu çok merak ediyorum.
Ve duramıyorum!
Hepsini paylaşma kaygım yok. Çünkü hepsini okuma kaygım yok. Çoğu paylaşım. Çoğu yazım sadece paylaşım. Duygu ve bunun ötesinde -çünkü bunu oluşturan- (okurumla) an paylaşımından öteye gitmez. Ama ben, ben'in parçalarını yeniden paylaşmak derdindeyim. Ben, beni bu yolla yeniden okumak derdindeyim.
Ben'i. Buna çok kızardım! BEN BUNDAN MI İBARETİM!? derdim. Hala derim. Kendime derim, kimseye değil. Ama ben, ben'in algılarını biraz da bu yolla paylaşmışım. Paylaşmak, kendini var etmenin bir yolu. Tam olarak değil, ancak mevcut gerçekliğini görünür kılıyor. Kendine, sana, ona buna.
Görünür olmak. Olay hiçbir zaman sadece bu olmaz. Çoğu insan buna bayılır, ben de. Yine de... Olay sadece bir tek nedenle, BENCE, bu olmaz. Nedir görünür olmak; paylaşmak mı? Neyi? (bu kişiden kişiye değişir ama en çok; kendini).
Kimse okumayacak olsa bile, merak edecek miyim kendimi (yazılarımı)? YAZILARIM 'KENDİM'' DEĞİLİM. Bak bunu düşündüm: Bir kurmaca oluştururken kullandığımız malzemeleri. Kendimizi kullanır mıyız? Alenen veya gizil; kendimizi.
Ben gerçeği yazdım; yalan dolan yok. Yine de bu bir kurmaca. Çünkü sadece bir parça, çünkü sadece bir PARÇAM. Tek bir parça diğer parçalara eklemlenince...
Kurmacanın dinamikleri gerçek olandan çok daha farklı. Yine de ben, şimdi geldiğim noktadan geçtiğim yolu sorguladığımda, buna ''yabancılaşma'' diyemesem de... buna değişim dönüşüm başkalaşma bile diyemesem de... Buna ne desem bunu çözmek için kendi yazılarımı okumuyorum. Belki de paylaşmak için okuyorum. Bir bahane.
O zaman kendi kendime okuyayım? Hayır canım ne mana ahahahahha. Paylaşmak için okuyorum. Bu kadar.
Ama neden? Bilmiyorum. Belki de görmek, görünür kılmak, göstermek kaygısı değil; var etmek kaygısı belki. Eski beni var etmek kaygısı. İçimde değil, dışımda var etmek kaygısı. Tam olarak bu kelimeleri kullanmazdı sezilerim; ancak bilinç düzeyimde ben bu durumu ancak bu kelimelerle 'görünür kılabiliyorum.'
Görmek istiyorum. Gerçek olduğunu görmek, bu var. Yeniden yazmak istiyorum, farklı bir şekilde yazmak; bu var. Konuşmak istiyorum, bir ses kaydını dinler gibi konuşmak ve bu nedenle paylaşmak; bu var. Merak ediyorum, birlikte okusak nasıl olur bunu merak ediyorum; bu var.
Yok olmasını istemiyorum! Sadece ben okursam yok olur... (bu var.)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder