(29.04.22)
Mutluluk bir peri olduğunu anımsamakmış. :)
-peki sen kimsin?-
Bugün nisanın son cuması. Aslında bunu bilerek, bu şekilde, nisanın son günleri şeklinde yazmamıştım başlıkları. Sadece kafama estiği gibi yazı yazdığım için günler karışmıştı ve ben de muziplik olsun diye Nisanın Son Pazarı başlığını atıvermiştim. Sonra seri böyle devam etti ve bu çok hoşuma gitti. Ben de nisanın son haftası boyunca hep yazdım. Sonra, yazdıkça, fark ettim ki; her gün çok özel. Nisanın ilk cuması da, ikincisi de, üçüncüsü de, dördüncüsü de. Hepsi. Evde geçirsen de özel. Bunun ne demek olduğunu anlıyor musun? Anlamıyorsan boşver. Çünkü bunu anlatmak benim için yorucu olur, ben de boşvereceğim. -anlatmayı...- Ama bir kere çok özel dediğinde bir şeyler değişiyor; haydi dene. Sözler büyülüdür. Buna inanmasan bile.
2026 Notu: O zamanlar bu seriyi hafta hafta yazmaya başlamıştım. Nisan ayının son haftasında ise her gün yazmışım. Başlık olarak da ''nisanın son pazartesisi, salısı, çarşambası...'' şeklinde ilerlemişim; ondan bahsediyorum. Ne tuhaf, dört yıl önceki ben'in bakış açısı şu anki bana uzak olmasa da yabancı geliyor. Bir şey uzak olmadan da yabancı gelebilir mi? Geliyormuş demek, bu nedenle dört yıl önceki bana gülümsüyorum.
 |
| Vaktiyle gözlemlediğim bir peri bulutu. |
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder